قصد دارم یه مدت از این خلوت شبانه توی دنیای پر رنگ و لعاب مجازی دور شم؛
فاصله بگیرم تا شاید فراموش کنم خیلی چیزا رو؛
و به یاد بیارم بسیاری چیزهای دیگه رو.
خودمو که در لابلای این سالهای بی خاصیت دانشجویی گم کردم، باز از میون صفحه صفحه ی کتابها پیدا کنم.
کتابهای خوب و ارزشمندی که به عنوان هدیه از دوستان گرفتم و یا به امید پیدا شدن یک وقت خالی،خودم تهیه شون کردم و چند ساله که دارن خاک میخورن!
باز بعد مدتها لذت خوندن کتاب رو تجربه کردم.
.
.
.
شاید این بی هدفی و بیقراری لعنتی یه جایی توی گذر زمان منو رها کنه و آسایش بعد چند سال باز به سراغم بیاد
+ نوشته شده توسط مائده در شنبه بیست و نهم تیر 1387 و ساعت
0:25 |
که شاید تا آخر عمر دیگه هرگز هم رو نبینیم.
