به ياد اونايي که به يادشون نيستم!

مث تموم آدماي ديگه ، به افراد يا چيزايي فکر ميکنم که واسم مهمن و دوسشون دارم؛
و راجع به چيزايي حرف ميزنم که توي فکر و ذهن و قلبمن (چه تلخ و چه شيرين).
.
.
.
اما...
خيلي خيلي
متاسفم واسه اونايي که توي زندگيشون نقش پر رنگي دارم اما اونا واسه من يا کم رنگ بودن و به مرور زمان محو شدن ، و يا هرگز رنگي نداشتن!
متاسفم واسه اونايي که بهم علاقمند بودن يا هستن ، اما توي دل من جايي ندارن؛
متاسفم واسه اونايي که جزيي از مهمترين خاطرات تلخ يا شيرين زندگيشونم ، اما توي گوشه هاي ذهن من ناپديد شدن؛
متاسفم واسه اونايي که وقتي رفتم ، به يادم شبها و روزهايي گريه کردن ؛
متاسفم واسه اونايي که نخواستم حتي ثانيه اي بهشون فکر کنم؛
و
متاسفم اگه توي اين وبلاگ حتي کلمه اي از اونا و خاطراتشون ثبت نکردم.
فکر ميکنم اين نهايت توجهي بود که ميتونستم به  "فراموش شدگان زندگيم"  داشته باشم!
.
.
.
متاسفم؛
"زندگي" يعني همين.