دخترۀ لوس و ضعیف!!!
یه کم به خودت بیا!
بس کن این زانوی غم بغل کردن رو!
و بس کن دلسوزی واسه دیگران رو!
ترم آخری؟
حجم درسات زیادن؟
سرت شلوغه؟
فعالیتهای دانشگاهیت سر به فلک کشیدن؟
و دلمشغولی های رنگارنگ داری؟
.
.
.
به من هیچ ربطی نداره!
یاد بگیر آدم باش!
با آویزونی به هیچ جا نمیرسی و روزگار بهت لبخندی نداره بزنه.
روزگار الکی به کسی باج نمیده!
میخوای خوش باشی ، موفق و خوشبخت باشی ، مردونه بایست و بجنگ.
بجنگ با موانع و مشکلات و سختیها ؛ و تلاش کن واسه قاپیدن موفقیتها و شادیها و خوشبختیها.
نه هیچکی رو با حرفها و رفتارت خورد کن ، و نه اجازه بده کسی تحقیرت کنه(حتی اگه واست خیلیم عزیزه) !
زندگی نه با التماس و عجز و لابه جذابیت داره و نه با ترحم و دلسوزی واسه یکی دیگه!
همه چیزو رها کن و پروازشون بده به آسمون.
یه خدایی اون بالا ، توی آسمونا هست که بهتر از ماها میبینه و میدونه چی درسته.
فقط کافیه بهش اعتماد کنی و بذاری هر چیزیو که صلاح میدونه یه روزی ، یه جایی ، یه جوری خودش بفرسته سراغت...
چشماتو باز کن تا دستای مهربون خدا رو که واسه گرفتن دستای تو ، از آسمون به سمتت دراز میشن هر لحظه و هر آن ، به موقع ببینی.
... و بلند شی و محکم و مصمم راهتو پیش بری.
یا علی
